Co będzie na egzaminie ósmoklasisty z języka włoskiego? Ta gramatyka jest ci niezbędna na egzamin

Jednym z nieodzownych rzeczy, które trzeba opanować na egzamin ósmoklasisty z języka włoskiego, jest gramatyka. Przy czym lista obejmuje zagadnienia z poziomów A2, A2+ do B1. Jakie konkretnie? Poniżej znajdziecie pełną listę zagadnień gramatycznych, które są wymagane na egzaminie ósmoklasisty w 2026 roku.

Zgodnie z informatorem CKE na egzamin ósmoklasisty z języka włoskiego trzeba opanować następujące zagadnienia gramatyczne:

• RZECZOWNIK:
• liczba pojedyncza i mnoga;
• rodzaj męski i żeński;
• rzeczowniki zbiorowe i te, które mają tylko liczbę mnogą;
• tworzenie zdrobnień:
• RODZAJNIKI:
• określone, nieokreślone, cząstkowe i ich opuszczanie;
• wyrażenie ilości;
• ZAIMKI:
• wskazujące rzeczowne i przymiotne questo, quello i ich formy;
• dzierżawcze przymiotne;
• pytające;
• nieokreślone przymiotne, np. qualche, alcuno, nessuno, ogni, tanto, molto, troppo etc.;
• osobowe - w funkcji podmiotu, dopełnienia bliższego i dalszego;
• osobowe podwójne i ich miejsce w zdaniu;
• osobowe dopełnienia bliższego i dalszego w czasach złożonych;
• względne proste, np. che, chi, cui;
• cząstki ci, ne i ich miejsce w zdaniu;
• LICZEBNIKI  - główne, porządkowe i zbiorowe;
• PRZYMIOTNIKI:
• liczba pojedyncza i mnoga przymiotnika;
• formy nieodmienne przymiotnika;
• zgodność przymiotnika z liczbą i rodzajem wyrazów określanych;
• regularne i nieregularne stopniowanie przymiotników:
• stopień równy i porównujący (skala równości, wyższości i niższości)
• stopień najwyższy tzw. względny i absolutny;
• PRZYSŁÓWKI:
• podstawowe przysłówki czasu, miejsca, sposobu oraz pytajne i wykrzyknikowe;
• tworzenie przysłówków zakończonych na -mente;
• formy nieregularne, np. bene, male;
• molto, tanto, troppo w funkcji przysłówka;
• wyrażenia przysłówkowe, np. all’improvviso, a lungo, in fretta;
• regularne i nieregularne stopniowanie przysłówków:
• stopień porównujący wyższy i niższy oraz najwyższy tzw. względny i absolutny;
• PRZYIMKI I SPÓJNIKI:
• przyimki proste i ich użycie;
• przyimki ściągnięte, np. della, nel, sullo, all’
• podstawowe spójniki współrzędne, np. e, ma, o i podrzędne, np. che, se, quando;
• CZASOWNIKI:
• regularne i nieregularne - odmiana grupy I, II i III;
• posiłkowe avere i essere;
• modalne (w tym w czasie przeszłym złożonym);
• zwrotne (w tym w strukturach z czasownikami modalnymi);
• czasownik piacere;
• nieosobowe łączące się z bezokolicznikiem, np. bisogna, è necessario, è vietato;
• przechodnie, np. aiutare, bere, studiare i nieprzechodnie, np. andare,rimanere;
• cząstka ci z czasownikami essere, volere, mettere;
• cząstka ci z czasownikiem avere, np. ce l’ho, non ce l’abbiamo;
• opozycje czasowników, np. dire/parlare, guardare/vedere, ascoltare/sentire, andare/venire;
• TRYBY I CZASY:
• teraźniejszy (presente);
• passato prossimo;
• imperfetto;
• futuro semplice;
• imiesłów przysłówkowy czynny (gerundio);
• konstrukcja stare w połączeniu z imiesłowem przysłówkowym i stare per fare;
• tryb rozkazujący (imperativo) w tym z zaimkami osobowymi, np. Aiutalo! Non lo aiutare!;
• tryb warunkowy prosty (condizionale semplice);
• zasady zgodności czasów: zdanie główne jest w czasie teraźniejszym;
• okresy warunkowe:
• warunek realny: Se + presente + presente; Se + futuro + futuro;
• warunek niemożliwy do spełnienia: Se + imperfetto + imperfetto;
• SKŁADNIA:
• zdania proste: oznajmujące, pytające, przeczące i rozkazujące;
• zdania złożone współrzędnie i podrzędnie:
• z czasownikami fare, lasciare, dire, pensare;
• czasowe z mentre, quando;
• czasowe z bezokolicznikiem prima di;
• zdania pytające:
• pośrednie, wyrażające pytanie bądź wątpliwość;
• wprowadzone przez wyrazy takie jak np. dove, quando, chi, che cosa, perché;
• zdania podmiotowe, dopełnieniowe, względne z chi, che, cui, dove;
• zdania przyczynowe wprowadzone przez perché;
• zdania skutkowe z che, così...che, tanto...ch;
• zdania sposobu z gerundio;
• zdania wykluczające z senza + bezokolicznik;
• zdania celowe z per i a;
• zdania przyzwalające z anche se.